Sjálfbærni er einn af grunnþáttum menntunar samkvæmt aðalnámsskrá, ásamt læsi, sköpun, heilbrigði og velferð, lýðræði og jafnrétti. Flestir skilja hin hugtökin nokkuð vel, en færri virðast gera sér grein fyrir hugtakinu sjálfbærni.

Sjálfbærni þýðir að hlutir geti haldið áfram um ókomna framtíð. Jörðin okkar þarf að geta haldið áfram að sinna tilgangi sínum, framleiða súrefni, hreint vatn og fæðu svo við og komandi kynslóð geti lifað góðu lífi. Ósjálfbærni þýðir að jörðin getur ekki sinnt þessum tilgangi og þar erum við stödd núna. Þegar fólki fjölgar eykst neysla okkar og jörðin verður undir meira álagi í að þjóna tilgangi sínum. Á sama tíma hækkar hitastig jarðarinnar vegna lifnaðarhátta okkar og erum við þar af leiðandi að eyðileggja kerfi sem við getum ekki lifað án. Þetta þýðir að jarðarbúar eru ógn gegn sjálfum sér og náttúrunni. Jörðin er kerfi og allt innan þessa kerfis tengist saman, samfélagið, náttúran og efnahagurinn.

Náttúra, samfélag og efnahagur eru þrjár grunnstoðir sjálfbærni. Þessar þrjár grunnstoðir virka ekki vel án hvorrar annarrar, sem dæmi þá getur efnahagurinn ekki verið í lagi ef samfélagið virkar ekki og samfélagið virkar ekki ef að náttúran er ekki í lagi. Til þess að stuðla að sjálfbærni er mikilvægt að stuðla að skilningi á vistspori og samábyrgð. Þar af leiðandi er mikilvægt að sinna sjálfbærnimenntun í skólum með umbreytandi námi og valdeflandi aðferðum. 

Umbreytandi nám felur í sér breytingu á því hvernig við hugsum um tilveru okkar og hvernig við tengjumst öðru fólki og náttúrunni. Námið krefst þess að nemendur læri að hugsa á gagnrýninn hátt um eigin viðhorf og gjörðir. Umbreytandi nám á að valda breyttum skilningi á möguleikum okkar í samtíma og framtíð. Það felur í sér að við þurfum að velta fyrir okkur eigin gildum og viðhorfum, skilgreina hvaða gildi og gjörðir leiða til ósjálfbærni og finna ný gildi, viðhorf og leiðir sem leiða til sjálfbærni. 

Valdeflandi aðferðir menntunar til sjálfbærni veita okkur tækifæri til að líta inn á við og hafa áhrif út á við. Það sem við gerum skiptir máli út á við. Nemendur framtíðarinnar þurfa að vera færir um að greina stöðuna á gagnrýninn hátt og leita lausna sem leiða til sjálfbærni.

Það kann að hljóma langsótt að sjálfbærni og heilsa geti tengst á einhvern hátt. Ef við hins vegar skoðum umhverfisþætti sem hafa áhrif á það hvort börn missi heilsu þá gætum við velt fyrir okkur framboði á mat, mikilli notkun farartækja, skjátíma yfir viðmiðunarmörkum og líkamlegri virkni. 

Allt eru þetta þættir sem tengjast á þann hátt að með því að minnka notkun þeirra er á sama tíma hægt að draga úr kolefnisspori fjölskyldna og óheilsusamlegum lífsháttum. Mikilvægt er að hafa í huga að foreldrar eru ávallt fyrirmyndir barna sinna. 

Það er vel hægt að persónugera náttúruna og bera til hennar tilfinningar. Hún er lifandi þó svo hún sé ekki í mannslíkama og hún er orka eins og allt sem lifir. Við þurfum að sýna henni vingjarnleika og slík tilfinning tengist samvisku okkar. Samviskan tilheyrir mannlegu eðli og hún getur haft mikil áhrif á þá sem hafa hana, á þann hátt getum við bundið vonir við að jarðarbúar breyti á þann hátt að leitast eftir því að koma betur fram við náttúruna. Hamingjan næst einungis ef komið er fram við náttúruna af virðingu og þar sem útkoman muni gefa ánægju og sársaukaleysi fyrir sem flesta. 

Samkvæmt nytjastefnunni eru ánægja og sársaukaleysi einu eftirsóknarverðu markmið manneskjunnar til þess að lifa sem bestur lífi, allir eftirsóknarverðir hlutir eru einungis eftirsóknarverðir annaðhvort vegna ánægjunnar sem þeir veita eða vegna þess að þeir leiða til ánægju eða koma í veg fyrir sársauka. Ef hver einasti jarðarbúi breytti eftir þeirri frumreglu sem nytjastefnumenn setja fram þá yrði útkoman sú að skynsemi jarðarbúa segði þeim að sjálfbærir lífshættir eru lífsnauðsynlegir hverju mannsbarni.